s’morgens even opfrissen bij het restaurant, en daar gebruiken we ook het ontbijt.

Gert heeft gezegd dat we de piste moeten doen, dus gaan we op weg langs de Bani, een rivier die evenwijdig met de Niger loopt. Het is prachtig langs de vissersdorpjes met vriendelijke mensen en lachende kinderen.

Even na de middag gaat het plotseling mis. We voelen de truck aan de linkerkant van de weg zakken en even later wordt hij helemaak vastgezogen in het slijk. De linkerbanden zakken volledig weg. De geiten zijn allemaal achter ons en dus veroorzaken we een grote file, maar iedereen is meteen bereid te helpen. Echte teamspirit komt boven. De MANkat wordt uitgeladen en de geiten voor de truck gespannen, maar bij elke poging zakt de truck verder weg.

De plaatselijke bevolking komt ook al helpen graven, en met de 4×4’s en een lokale tractor wordt  na 6 uur met vereende krachten de MANkar bevrijd. even nog spannend, want wij moeten terug over die brug en dan via de piste naar Segou. An 3km per uur, want die tractor die zelf geen licht heeft, vind het heel practisch dat wij met onze lichten achter hem aan rijden en de weg verlichten.

We rijden terug tot 5km voor Segou en zetten ons aan de kant van de piste voor de nacht. Er wordt een kleinigheid gegeten en rond 20u15 kruipen we in bed, doodop. Luna zal over onze veiligheid waken, want als ze iets hoort is ze meteen alert en waarschuwd ons.

Maar alles blijft rustig en de stilte doet deugd. We slapen als rozen deze nacht.