Bamako – Segou

Al rond 5 uur kunnen we het van het lawaai niet meer uithouden, Luna moet ook plassen, dus vroeg eruit.

Na het ontbijt nog maar eens geprobeert om mijn blog op te laden, maar weer tevergeefs. Wij zitten met Vista, en in deze landen zijn ze zover nog niet.

S’middag is er een meeting tijdens de lunch in restaurant Pili-Pili. Het eten trekt op niets, maar de meeting moet wat plooien gladstrijken in de relatie onder de teamleden. Het is normaal als je met zoveel mensen gedwongen bent zo intens samen te leven en werken, dat er spanningen komen.

De meeting is vruchtbaar, en daar wij morgen een heel lange rit hebben, stelt Gert voor dat wij reeds deze namiddag uit Bamako wegrijden, en tot Segou gaan.

Anton is vanochtend al vertrokken,zodat morgen de keuken zeker optijd in Djenne zal zijn.

Het is erg druk, en we zijn 1,5 uur kwijt enkel om de stad uit te komen, maar dan gaat het vlot.De dorpjes langs de kant van de weg, zijn eerst nog vol leven, maar naargelang het donkerder word, lijkt het of ze verlaten zijn. Maar als we goed kijken merken we dat er toch nog volop activiteit is, ook al is het pikdonker. Die mensen hebben wel heel goede ogen.

In Segou hebben we even een geval van verkkersaggressie.
Als we een straat oprijden, komt er plots een wagen zonder licht aan,maar wij zijn al te ver op straat, dus rijden we verder uit.
De chauffeur rijdt de Mankat klem, en komt aggressief uit zijn oude Peugeot, scheldend en druk gesticulerend. Dit is voor ons Luna voldoende om hem als bedreiging te zien, en ze begint vervaarlijk te grommen en te blaffen. de ander is hier wel van onder de indruk en maakt zich snel uit de voeten.

Even verderop vinden we een restaurantje, waar we heerlijk dineren. Het is er erg gezellig met een traditioneel bandje.

Achter het restaurant is er een afgesloten koer waar we veilig kunnen staan, maar de plaatselijke discotheek zal ons weer een nacht wakker houden.