Nouakchott – Kiffa

560km voor de wielen, maar wat vorig jaar een hel was, blijkt dit jaar best mee te vallen. Van de potholes en kadavers die van deze weg een verschrikking maakte , is niet veel meer te merken. De baan is hersteld en het aantal kadavers is sterk gereduceerd. Hierdoor kunnen we zelfs van de rit en de prachtige omgeving genieten.

Het eerste deel zijn zand en duinen in zoveel uiteenlopende tinten, een streling voor het oog. De dorpen zijn spijtig genoeg nog steeds vuilnisbelten. Alles wordt gewoon weggesmeten, vooral plastiek.

Het tweede deel is bergachtiger met grillige rotsformaties en plateaus.Vorig jaar deden we dit deel in het donker, maar nu genieten we van de omgeving.

De laatste 60km is de zon wel al onder, maar we bereiken al snel het kamp, en ditmaal op een deftig uur.

Voor ons Luna is dit echter geen verlossing, de bodem ligt bezaaid met doornen. Haar pootjes doen dan ook zeer, en we moeten zelfs met een pincet de venijnige doorntjes verwijderen. Ze moet dus stil liggen op een doek en kan niet rennen en spelen.

Hopelijk morgen beter.