Cap Tafarit – Nouakchott

De geitjes zullen vandaag een lange piste doen,  om vervolgens langs het strand naar Nouakchott te rijden. Deze strandrit kan enkel bij laagtij en we zijn benieuwd hoe zehet er dit jaar vanf zullen brengen. Vorig jaar heeft meer dan de helft moeten overnachten op het strand, om midden in de nacht de doorsteek te maken.

Wij gaan terug via de genomen piste naar de grote weg.Rudi rijdt met ons mee, want hij is na zijn val nog niet in staat om over moeilijke piste te rijden. Als hij achter blijft, keren we om te zien of er iets mis is, en ja, hij zit vast. Bij het keren om hem aan te kunnen hangen, komen ook wij vast te zitten.

De achterbumper die wij voor de Belgische wetgeving aan de truck moesten maken, is hier in het zand een grote handicap, dus wordt hij er afgehaald en hoger op de MANkat vastgemaakt. Nu kunnen we verder.

In Nouakchott passeren we aan “Auberge Sahara” om water te vullen. We maken van de gelegenheid gebruik om een Tajinneke te eten.

Het kamp ligt dit jaar 40km voorbij de stad. Dit zal ons morgen veel tijd besparen, want het is een hele klus om met de grote MANkat door de drukke stad te rijden. Anderhalf uur winnen we als we dit niet in de ochtenspits moeten doen.

Het is wel weer donker als we aan het kamp komen. Erik en Nele wachten daar reeds en samen zetten we het kamp op.

Even later krijgen we bezoek van de gendarmes. Zij zullen ons vannacht bewaken. blijkbaar nemen ze geen risikos met toeristen, sind vorig jaar. Ons kamp moet duidelijk afgebakend worden, en het is verboden om de duinen  in te gaan. Op elke duin die het kamp omringt zal een gewapende garde post vatten.

Kort na ons komen de eerste geiten al aan. Op 2 na hebben ze allen het eerste getij gehaald.Door de late regens is de ondergrond overal nog hard, en is er minder los zand. Zo gaat alles vlotter.

Morgen wordt weer een lange dag langs de “Route de l’espoir” , vorig jaar een echte verschrikking.